Jan's Suske & Wiske Collectie

2 Albert Heijn mini uitgave Het eiland Amoras 2003 Speciale uitgave

Tekenaar: Luc Morjeau, Dirk Stallaert, Peter Quilrijnen
Schrijver: Peter van de Gucht, Erik Meynen
Standaard Uitgeverij Antwerpen Tante Sidonia en Wiske brengen een dagje door op het strand. Wiske zit krabben te vissen maar vist behalve een paar krabben ook een oude kruik op. Als Wiske de kruik weggooit belandt die op het hoofd van professor Barabas, die een eindje verderop op het strand ligt. De professor is erg nieuwsgierig naar de herkomst van de kruik. Met een uitvinding van Barabas, de teletijdmachine, kunnen de vrienden de geschiedenis van de kruik bekijken. Door een fout van Wiske ontploft de machine, maar ze weten nu wel dat er een perkament is in verborgen en gooien de kruik stuk. Er zit een oud stuk perkament in, geschreven door kapitein Sus Antigoon. Op het perkament valt te lezen dat zijn galjoen Antverpia in 1541 is gestrand op een onbekend eiland in de Stille Zuidzee, dat ze Amoras doopten. De drie besluiten ernaartoe te reizen met behulp van een speciaal door de professor ontworpen vliegtuig: de gyronef. Eenmaal aangekomen op het eiland Amoras maken ze kennis met de Vetten en de Mageren. De Vetten wonen in de stad en heersen over het eiland. De Mageren wonen op het platteland en moeten hard werken en iedereen van eten voorzien. Wiske maakt kennis met Suske, een onstuimige jongen die de laatst levende nakomeling blijkt te zijn van Sus Antigoon. Zijn strijdkreet is "Antigoon vooruit"[5]. Barabas en Sidonia worden in de stad gevangengenomen door de Vetten, die onder leiding staan van leenheer Jef Blaaskop. Suske en Wiske dringen de stad binnen en ontmoeten daar Suskes over-over-over-overgrootvader Sus Antigoon, die is bezweken aan alcoholisme maar als spook nog steeds rondwaart. Met behulp van Sus Antigoon kunnen ze Sidonia bevrijden, maar professor Barabas blijft achter in de stad. Samen met de Mageren bereiden de vrienden een opstand voor. Als de Vetten professor Barabas op de brandstapel zetten, lukt het Suske, Wiske en Sus Antigoon hem te redden. Als ze in het nauw gedreven worden door de Vetten, vallen de Mageren de stad net aan. Wiske weet de sleutel van de stad te bemachtigen na een achtervolging op de vluchtende Jef Blaaskop, waarna ze tot koningin van Amoras wordt gekroond. Jef Blaaskop probeert de kruitkamer in de Schreierstoren tot ontploffing te brengen, maar Sus Antigoon weet dit te voorkomen, Jef ontsnapt met zijn galjoen De Galblaas en vestigt zich op een ander eiland. Hij laat enkele spionnen achter op Amoras om de Mageren in de gaten te houden. Wiske verheft Suske en tante Sidonia in de adelstand, Suske wordt bovendien minister van landsverdediging. Professor Barabas wordt benoemd tot minister van eten en drinken. Hij moet met de gyronef voedsel halen in Amerika, want de Vetten hebben de voedselvoorraden vernietigd en het volk heeft honger. Schanulleke wordt gestolen. Als professor Barabas terugkomt met de voedselpakketten lijkt de rust even weergekeerd, maar er blijkt alleen kauwgom in de pakken te zitten. 's Nachts wordt er een bomaanslag op Wiske gepleegd, maar ze raakt niet gewond. De spionnen krijgen dan professor Barabas in handen en hij wordt naar de schuilplaats van Jef Blaaskop gebracht. De Vetten hebben een oorlogsvloot gebouwd en vallen Amoras aan. Suske en Wiske bekogelen de vloot vanuit de gyronef, maar dan blijkt professor Barabas aan boord te zijn. Suske kan hem bevrijden en brengt het schip tot ontploffing, Jef Blaaskop wordt overmeesterd en de Vetten geven zich over. Op het eiland wordt weer voedsel geproduceerd, maar Wiske treurt vooral om de verdwenen Suske. De Vetten worden veroordeeld tot een heropvoedingscursus en moeten afvallen tot een normaal gewicht. Na een tijdje krijgt Wiske Schanulleke terug van Jef Blaaskop, die inmiddels berouw heeft. Sus Antigoon is door de Vakvereniging van Spoken van zijn straf om als spook te moeten rondwaren ontslagen en vertrekt nu naar het geestenrijk. Zijn fles geeft hij aan Wiske. Wiske besluit dat het tijd is om naar huis terug te keren en dan blijkt Suske nog te leven. Ze pikken hem op van een klein eiland en nemen hem mee naar Belgie. Suske leert hier al snel wat "beschaving" is als hij over de Vietnamoorlog hoort, de wereld is hier 400 jaar verder dan op Amoras. De familie Snoek is erbij als de vrienden worden gehuldigd. Met de teletijdmachine bekijken de vrienden Amoras nogmaals. Jef Blaaskop is tandarts geworden. De zwaarden zijn omgesmolten tot ploegen en hiermee wordt het land bewerkt. Iedereen leeft gelukkig en in vrede, op Amoras hadden ze slechts een les nodig. Achtergronden bij het verhaal Dit is het eerste verhaal met een rol voor Suske, die hierna een van de vaste hoofdpersonages werd. Het is ook het eerste verhaal in de reeks dat zich afspeelt op Amoras, dat feitelijk model staat voor het 16de-eeuwse Antwerpen. Andere verhalen uit de serie die zich deels op dit fictieve eiland afspelen zijn De stalen bloempot (1951), Het vliegende hart (1953), Amoris van Amoras (1984) en De verdwenen verteller (2002). Allegorische betekenis In de oorspronkelijke versie van het verhaal was Amoras in de eerste plaats een spiegel van het eigentijdse Antwerpen. Zo wonen de Mageren buiten de stadsmuren in de wijk Seefhoek, de Antwerpse volksbuurt waar Vandersteen zelf opgroeide. Ook kent de stad diverse gebouwen die echt bestaan, maar dan in Antwerpen. Bovendien waren de dialogen sterk Antwerps gekleurd. Voor de introductie op de Nederlandse markt in 1959 werd daarom een hertekening noodzakelijk geacht. Amoras lijkt in deze versie eerder op Amsterdam dan op Antwerpen. Suskes strijdkreet Seefhoek vooruit! werd veranderd in Jordaan vooruit! In de vierkleurenversie kwam een synthese tot stand. De volksbuurt van de Mageren heet nu Antigoon (de strijdkreet van Suske luidt navenant Antigoon vooruit!) en de stad heeft zowel Antwerpse als Amsterdamse trekken. Zo is het Steen uit de oorspronkelijke versie vervangen door de Schreierstoren.